سؤالات زیادی ذهنم را به خودش مشغول کرده به خودم می گم:

درس های زیادی هست که باید آموخته شود ودر تمام سلول های بدن ریشه کنه !!!

ودر تمام کائنات بپیچد!!!

عجین شود در جان؛ درسهایی که ما را در خود فرو می برد.

در کوچه پس کوچه های دنیای درون به جایی برسیم،

جایی که آرامش هست و هزاران تجربه ی بکر وناب

که با همه ی آدمها عمومیت دارد اما در عین حال پاک ویکتا هستند.

حالا در این گوشه دنیا در خونه خودم هستم .

همه ی سؤالها کنار رفتند.

همان طوری هست که هست!!!

یک نور کوچک در قلبم  هست

 توجه منو به خودش جلب می کنه

سؤالها کنار رفتند

نمی خوام بحث کنم

نور منو قلقلک می ده

میگه بهم نگاه کن

بهش که نگاه میکنم دلم آروم می شه

میرم و میرم بالای سر خودم!!

از خودم فاصله می گیرم!!!!!!!!

اون بالا خودمو می بینم

مسأله ای نیست!!!!!!!!!!!!

بازی هست!!!!!!!!!

 بازی ذهن!!!!!!!!

کودکی می شوم

دور خودم می چرخم

می چرخمو می خندم

و.....................

الهی شکر